بيايد ، أحوط آن است كه به ميقات برگردد ، ولباس احرام را بپوشد ، وتلبيه را هم رجاءا بگويد ، واگر برگشتن به ميقات ممكن نباشد ، هر مقدار ممكن است برگردد ، ودر آنجا بپوشد ، واگر برگشتن أصلا ممكن نشود ، هر جا به خاطرش آمد همانجا لباس احرام بپوشد ، وتلبيه را به نحوى كه ذكر شد بگويد ، واگر با تمكن بر نگشت ، وهر جا يادش آمد لباس احرام پوشيد ، احرام أو صحيح است على الظاهر ، گرچه خلاف احتياط است . ( مسأله 41 ) معلوم شد كه احرام اين است كه شخص ملتزم شود ، وبر خود قرار دهد ، ترك كارهائى را كه در حال احرام حرام است . پس لازم است آن كارها را ، پيش از نيت احرام بطور اجمال بشناسد ، تا در موقع نيت ، ترك آنها را بر خود قرار دهد ، وكفايت مىكند كه در نظر داشته باشد ترك محرماتى كه در مناسك نوشته شده ، ولازم نيست كه بطور تفصيل در وقت احرام آن كارها در نظرش باشد .